جماعت، نوش!…

چه نشسته‌اید که سه ماه به عید، نظام فتوای «شرب خمر به کنج خانه و خود دانید» را داده!

ایناها! کلیپ کوتاهش را آورده‌ام. با موسیقی دلنواز سه‌تار در پیشینه گفتار، حاج آقا راحت از زیر عمامه سیاه سادات! می‌گوید کنج خانه تان بنشینید و شرب خمر کنید، زهرمارتان باشد! لاکن خود دانید…

یعنی کس دیگر لازم نیست به داند، و اصلا بی‌خیال دهان بوی کنان و ناهیان و منکرین انکرالاصواتی. فقط یک شرط!

شرطش این است که نظام را نزنید و کشتی عظمی را سوراخ نکنید.

فردا شاید بگویند حالا می‌خواهید سوراخش بکنید، لاکن جان مادرتان سوراخ سوراخ و غرقش نکنید آخر.

همین که وا دادیم و چشم بر ارزش انقلابی خودمان بستیم تا یواشکی بزنید توی رگ و ما اصلا به رو نیاریم خودش یک سوراخ کالیبر بالا در اصل و ماهیت انقلابی ما بود که همان موقعش هم به دلایل سوراخ های دیگر، دیگر صادرش هم نمی‌توانستیم بکنیم…

یه طوریش نکنید که بعد از اینکه کردید کس نتواند پس این نظام را از پیشش تشخیص دهد و بگوید چه بود که قاعدتا کردید، و چه کردید. ولی لاجرم دیگر ما کاملا بی‌خیال شده‌ایم؛ زهرماری هایتان را دیگر از کنج بردارید و رسما پهن کنید و بخورید روی همان بالکن ها و پشت بامهایی که چند سال پیش رویش واسه میرحسین و کروبی الله و اکبر می‌گفتید و بعدش خود دانید، هر کاری و هر سوراخی را که دلتان می‌خواهد، آتش به اختیار، بکنید…

نوش…

دسته‌ها:نوش نگارش