می‌گما!
می‌گم شاید حضرت زیاد هم ناراحاند نشه این حوثی ها تا ریاض هم پیش برن و کل عربستان و خانه خدایشان را بگن ماس‌ماس. یعنی اینها قاط می‌زنند و اصلا حالیشان نیست و پیاده و پابرهنه هم می‌روند، ولی یهو دیدی یکی هم وانت های تویوتا با باک های پر از بنزین و گالن های اضافه هم برایشان ردیف کرد گفت ایناها این فرمون این گاز اینم ترمز. بزن برو، و یعنی یه جورایی یه سور استراتژیک تو مایه های جولانی الشرع تو سوریه بزنند. نه؟!
حالا احتمال و واقعیت چنان سناریو‌ای به کنار، لاجرم حاضرم شرط بزرگی ببندم که حضرت که نویسنده کتاب «آرت-آف-دیل» تشریف داره پشت پرده یه دیل خفنی با این دمپایی پوش ها چاق کرده که در ضمن آن حوثی ها بهش قول داده‌اند که در پایبندی به قول و دیلشان باهاش از نکبت در حال فروپاشی در ایران و کوووردهای بزغاله دزد مادرمعروف قولمندترند!
شاهد ایستاده‌ایم…
دسته‌ها:نوش نگارش
دیروز آرزو کردم که کاش من هم در فرانکفورت بودم 
از تگزاس بوی بسیار بدی میآید! 
نه رقصید، نه هیچی 
حضرت رئیس دفترش را برکنار کرد 
نظر شما در مورد این نوشته چیست؟