گفتم حضرت حالش خوش نیست و توی شوکه. اینم شواهدش:

امروز یه سخنرانی کرد در سازمان فضایی آمریکا، ناسا، و باریکلا و اینا گفت بهشون در فلوریدایی که اونو به وساطت حضرت عباس اگه نبود اونم باخته بودن.
برخلاف بقیه منبر هایی که حضرت میره، اینبار خیلی کوتاه بود و با صدایی بسیار خسته و از ته چاهی فقط یک یا دوبارکوچولو به اقتضای طبیعتش خاکی رفت و برای خودش پپسی باز کرد، ولی نه اونجوری که تو رالی ها شب به شب میکروفون می‌پزوند. اصلا انگاری زورکی کشونده بودنش اونجا که آقای پرزیدنت، نمیشه؛ باهاس خواهشا بیایین یه چیزی بگین. و چون حوصله آرایش و جمع و جور کردن موهاش رو هم، که خیلی کار دقیق و استراتژیکیه حتما نداشت، که هرکی هم از پس پریروز جای او باشه حوصله هیچ چی رو نخواهد داشت، گفت فاک ایت و با کلاه بیسبال ظاهر شد.

البته هر دو آهنگی رو که دوست داره سخنرانی هاشو باهاشون شروع و تمام کنه رو طبق روال معمول پخش کردند ولی برای آهنگ اول که غرور میهنی براش همیشه داره و گاد بلس اِمَریکا رو حسینی می‌خونه و ازش شور میگیره و به جماعت ماگای حضار پس می‌ده، اینبار مثل ماتم مادر دیده‌ای در مراسم ترحیمش وایساد و حرکات بدنیش مینیموم بود. اگه شما تشریف ببرید و دقایق اول رالی هاشو ببینید، خواهید دید چی‌ می‌گم.

ولی نشانگر بزرگ داغ دل حضرت را در آخر ببینید که با آهنگ محبوب وای-اِم-سی-اِی ویلج پیپلش که همیشه باهاش می‌رقصد و ملت ماگا را به رقص نوع خودش درآورده بود و آن را اصلا مد کرده بود و ملت ویدئوهای خودشان را با آن می‌ساختند، دیگر اصلا نه رقصید نه هیچی. زت زیات گفت، دست تکان داد، و بعد سرشو دوباره عین مادرمرده ها انداخت پاییینو رفت پشت پرده ناپدید شد.

شاهد ایستاده‌ایم…

دسته‌ها:نوش نگارش

برچسب‌ها:nasa, trump, ترامپ