دوستان،
نوش…

در پست قبلیم نوشتم:

«خوب شد سر نامردش را بریدند…»

ولی صادقانه نیست اگربگویم که فکر نکردم که شاید کمی تند و پیش از موعد آمادگی هموطنان،
بازافشایی حقایق کردم…

زهی خیال باطل!!…

از ظواهر امر چنین بر میاد که من شاید دیر هستم به چنان سانتیمنتالیتی ها!!…

چرا که این عکس از چند تا از سیندرلاهای عاشورایی‌مان نشان می‌دهد که دقیقا در چه سطحی،
دل وجان گداختگی این پری وشان نسبت به سرِ بریده به فناکِ کسی که ایران و ایرانیان را برای الغارت و الفاک می‌خواست، قرار دارد…

چَشم عزیزان، از یادتان نرود که ما دیریست در غربت بوده‌ایم و پس غربتی، و چیز ندانیم…
سر صغورت و صغیری ما در سایه شما به امر و ارادتان پایین است…

تشریف آمرتان را بیاورید با پاهای کفش درنیاورده،
روی تخم چشم و تقبل جانم!…

نوش…

دسته‌ها:نوش نگارش