حکمت ذبح نکبت با تعمق و طمانینه

آقا همه ماه هاست که هی سرمان را خارانده‌ایم و پرسان که آخر چرا حضرت کار این سرطان را یک سره نکرد و نمی‌کند؟ چرا دولا دولا شترسواری کرده و اصلا مثل کسی که دست برتر برنده را دارد بازی نکرده؟ چرا، حتی پس از شتک شدن خامنه‌ای و توله‌اش و کلی دار و دسته و ایادی، حضرت این و آن را می‌فرستد تا با اوباشی که هنوز نکشته‌اند لاس بزنند و تفاهم چاق و امضا کنند؟‌

یک دلیلش شاید این باشد که تیم ترامپ خر نیست و دندان این یابوی جنونزده‌ رژیم را شمرده و دقیقا می‌داند چگونه جفتک می‌زند و تصمیم گرفته‌اند پیش از اینکه سرش را ببرند و تامام، از این یابو یک استفاده استراتژیک دبش بکنند.

تیم ترامپ زبل خوب دستش را بازی کرد با بلافاصله تمام نکردن کار نظام و باقی گذاشتن کارت تنگه هرمز برایشان تا باهاش شلتاق و شلنگ تخته‌ کنند علیه ترابری کالا و نفتی که به دنیا مخصوصا ژاپن می‌رود و با موشک و پهپادهایش روی فرق سر ممالک دور و بر خلیج فارس زدن چرا که همان سیاست باعث شده که شنیدیم در حاصل ژاپن دیگر دردش آمده و آخرش تصمیم گرفته با نیروی دریایی‌اش به همکاری با آمریکا در رفع مسئله تنگ هرمز بپیوندد- آنهم در حالی که حضرت نگذاشته و نمی‌گذارد دنیا ده دقیقه این منت را فراموش کند که آمریکا از روی مرام و نیکوکاری‌ست که به مقابله با رژیم گروگانگیر تنگه برخاسته و خودش به هیچ چیزی که از تنگه عبور می‌کند نیازی ندارد و هر آن می‌تواند بگوید زت زیات و برود و بگذارد آنانی که منافعشان در خطر است خاکی به سر خود بریزند!

چنان حرکتی از سوی ژاپن، اگر محقق و مشاهده شود، ملحق شدن ممالک دیگر پس از آن روی شاخش است و شاهد ائتلافی خواهیم ایستاد که آغازگر نظم نوین جهانی خواهد بود با ارباب اولش حضرت. ژاپن و بقیه کشور ها محض رضای خدا و با خواهش و تمنا نمی‌آمدندند بپیوندد به هیچ ائتلافی حالا آنهم یکی با رهبری حضرت!

پس، بله. حکمت خفنی نهفته بود در عدم عجله، و ذبح نکبت با تعمق و طمانینه!

شاهد ایستاده‌ایم…



دسته‌ها:نوش نگارش

برچسب‌ها:, , , , ,

بیان دیدگاه