فردا اگر از آسمان آتش های بزرگ نازل شوند،
این، کمی پیش از آن انزال جهنمی،
گفته شده خواهد بود:
ما با آنان همه سعی هایمان را کردیم،
همه در ها را زدیم،
حتی آبروی خودمان را بردیم،
شیردلی و زبلی به بهای پیچ عمامه‌ای فروختیم،
و مثل یک [—-] در اتاقی تنها،
منتظر آخوند شیادی با دکترای تقلبی،
نشستیم و نازش را آن بچه کثافت هی آورد،
و ما کیلو کیلو کشیدیم،
تا با ما به نجوا آید،
ولی خود را قایم کرد،
و گوشی زخود بدور…
والاه همه راهها را طی کردیم،
ولی آنان همه ره زدند…
چاره آخر به این رسید،
آخر وقتی چنان فلان شد…

پی نوشت:

فارسی خیلی متاثر از عربی است.
بر منکرش لعنت!
بنده از ریشه ی ن-ز-ل و دانشی از عربی که به وسیله ی ایرانیان دیگر به من آموخته شده،
استفاده کردم و اسم مصدری ساختم که معنایش از بالا و آسمان،
به پائین آوردن است.

دسته‌ها:نوش نگارش