آشوب و طغیانی‌ست در دنیا!
خر بشریت انگاری،
در گِل گُوه کاریش گیر کرده!
سال نو مبارک؟!…
آوای ماتمِ نمک نشناسی فرهادهای دیروز،
به عین حقیقت شده در کوی و برزن امروز..،
ایتالیا را ببین؛
مرده می‌برند کوچه به کوچه،
سال نو مبارک؟!…
بشریت به تاکید، چسبید به چموشی و کره خربازیش تا،
نیروهای ماورای قدرتش،
تاس مرگ را در بازیش ریختند،
یادت زنده باد عمو مانوک،
یه تاس… سه تا هم لازم نبود!…
سال نو مبارک؟!…
آلودیم و ضایع کردیم ساحت مقدس و سیمای زیبای مام زمین را،
و ذره‌ای رحم نشان ندادیم در راه برآوردن خواسته های نفسانی بی ملاحظه‌مان،
به هر نحوی که در ذهن کوته مان به اندیشه‌اش توانستیم،
بی هیچ اعتنا،
و آخرش او خروشان شد…
سال نو مبارک؟!…
اندرز را نگرفتیم و جهل و تبه کاریمان را به جهد پیش بردیم،
و اکنون سی و سه دقیقه تا ساعت صفر وجودمان ایستاده‌ایم…
سال نو مبارک؟!…
باشد…
ما در خرابات، پیاله به دست، شاهد ایستاده‌ایم…
لاکن به تاسی از هالو،
«من که میگم» سال نو مبارک،
«شما هم بگین»،
سال نو مبارک…

نوش…

دسته‌ها:نوش نگارش