دوستان،
نوش…

بله دیگه من یکی که قانع شده‌ام با این آقای تیله ظریف باز و آن کچل مستر مکار در کنترل اوضاع کابینه جناب شیردل جز کمی بیش از هارت و پورت از کاخ سفید به سوی ملاتاریا نخواهد آمد…

ماتیس هم که معلوم نیست کجا مات نشسته داره ماستشو میخوره ساکت و بی‌خیال!…

پس متاسفانه جای تبریک دوباره است به جناب رهبر که بی‌خودی نگران بود (تازه آنهم اگر بود!!…) و جاش سفت و سخت امن است و ادامه بدهد به آماده سازی مجتبی جان برای جانشینی‌اش…

خودتان ببینید و قضاوت کنید. جناب نه تنها ظریف را آدم حساب کرد و باهاش سر یک میز نشست، حالا برگشته و ببینید چه پپسی هایی برایش و «رهبران ایران» باز نمیکنه!!.. و آخرش هم چه قربان صدقه هایی که نمیره برایشان و ظرافت بازی های اعلا در گفتار و اشاره اش به تبهکاری هایی که بدست جاس علیه آمریکا و نیروهایش شده نمیکنه…

فقط شکرمان به همان باقی است که قبلا گفتیم:
خوب شد تسبیحی هم به دست نگرفت و نچرخاند مثل بابا کری لنگ دراز، تا اِندِ ضایع نشود!!!

نوش…

پ.ن. در ضمن دست بچه های یو-اس-اِ-در-فارسی USAdarFarsi درد نکند با ترجمه خوبشان…

دسته‌ها:نوش نگارش