دوستان،
نوش…
بله دیگه من یکی که قانع شدهام با این آقای تیله ظریف باز و آن کچل مستر مکار در کنترل اوضاع کابینه جناب شیردل جز کمی بیش از هارت و پورت از کاخ سفید به سوی ملاتاریا نخواهد آمد…
ماتیس هم که معلوم نیست کجا مات نشسته داره ماستشو میخوره ساکت و بیخیال!…
پس متاسفانه جای تبریک دوباره است به جناب رهبر که بیخودی نگران بود (تازه آنهم اگر بود!!…) و جاش سفت و سخت امن است و ادامه بدهد به آماده سازی مجتبی جان برای جانشینیاش…
خودتان ببینید و قضاوت کنید. جناب نه تنها ظریف را آدم حساب کرد و باهاش سر یک میز نشست، حالا برگشته و ببینید چه پپسی هایی برایش و «رهبران ایران» باز نمیکنه!!.. و آخرش هم چه قربان صدقه هایی که نمیره برایشان و ظرافت بازی های اعلا در گفتار و اشاره اش به تبهکاری هایی که بدست جاس علیه آمریکا و نیروهایش شده نمیکنه…
فقط شکرمان به همان باقی است که قبلا گفتیم:
خوب شد تسبیحی هم به دست نگرفت و نچرخاند مثل بابا کری لنگ دراز، تا اِندِ ضایع نشود!!!
نوش…
پ.ن. در ضمن دست بچه های یو-اس-اِ-در-فارسی USAdarFarsi درد نکند با ترجمه خوبشان…
دستهها:نوش نگارش
گامبی انزال زودرس و مَنِش ِ لِیمداک
ما هم به هر حال دورانی در این جریان بودیم! – عباس میلانی
دیروز آرزو کردم که کاش من هم در فرانکفورت بودم
از تگزاس بوی بسیار بدی میآید!
نظر شما در مورد این نوشته چیست؟